Merhaba,

 

 Yaşama dair belleğimize eklenenler ağır geldiğinde, ferahlamak için çeşitli yollar buluruz kendimize. Kimi zaman yazarak, kimi   zaman çizerek, kimi zaman müziğe dönüştürerek boşaltırız çekmecelerini ruhumuzun. Adeta bedenimizden soyunuruz ortaya dökerken kendimizi. Yüreğimiz bir ‘oh!’ çekerken söyleyemediklerimizi söylemenin, anlatamadıklarımızı anlatmanın keyfidir de bu aynı zamanda. İşte bu site, belki biraz da baharın etkisi yle kapalı kapılarını açıyor dünyaya dost ça bir ‘merhaba’ diyerek. Şimdi paylaşma zamanı, iyinin, doğrunun ve güzelin yansıması ne varsa …

 

 

***

     ( “Merhaba…”  demenin ardından 1.5 yıldan daha uzun bir süre geçen ve o zamandan beri yayında olan bir siteyi incelemektesiniz… Yukarıdaki satırları değiştirmek gereği duymadım. Çünkü orada yazılan her bir kelime bu siteyi ayakta tutan bir harç gibidir benim için. Arada bir başkasına aitmiş gibi siteye girer şöyle bir göz atarım ve her okuyuşumda yukarıdaki cümleleri, içimde ilk günkü heyecanımı duyarım… Geçen süre başta kısa gibi gelse de yaşananları düşününce zihnim kalabalıklaşıyor birikenlerden dolayı. Yazdığım günlük sayesinde o kalabalığı biraz olsa aşmak sevindirici. Ancak yaptıklarımdan çok yapamadıklarım beni üzüyor. Oysa okunacak ne çok kitap, gezilecek ne çok yer, izlenecek ne çok film ve tanımaktan hoşlanabileceğim ne çok insan var…

     Siteden bahsederken biliyorum çok eksiği var… Biliyorum bazı köşeler temel atılıp kat çıkılmamış yerlere benziyor… Ama zamanla o mecralarında gelişebileceğini söyleyebilirim size… Zaman buldukça daha çok duygu, anı, bilgi, belge, haber, yazı ya da her ne derseniz onu paylaşacağım… Paylaşmak… Bu kelimeyi hiç hafife almayın… O, tüm aktarımlarımın sonucunda ortaya çıkan, en güzel ve en mutlu edici yan… Paylaşmak…  

     Bu arada, bunca eksik ve gediğine rağmen başta sitemize hemen hemen her gün uğrayan dostlara ve tüm ziyaretçilerime teşekkür ederim… İlginiz ve desteğiniz beni çok mutlu ediyor… Bir kez daha hoş geldiniz… )